Identiteit

Deventer 8 december 2011 – “Nog maar 228 dagen tot de Spelen, waarin ik nog 88 dagen aan mijn voorbereiding mag werken, om uiteindelijk 82 dagen lang 6 wedstrijden te doen over de hele wereld. Bij goede resultaten mag je dan ook nog eens de hele wedstrijd een keer overdoen in de finales. Dus als alles goed gaat, heb ik dadelijk in dik twee maanden, 12  vijfkampen  gedaan die bij moeten dragen aan de Olympische ranglijst. En op 1 juni hoor ik of bij die beste 7 atleten op die ranglijst mijn naam staat, om uiteindelijk deel te mogen nemen binnen die Olympische familie ergens op 11 september 2012 in Londen.

Deze 82 dagen oftewel de wedstrijdperiode zal zo’n belasting geven dat het van essentieel belang is dat ik weerbaar ben. De afgelopen 10 jaar waarin ik intensief heb getraind om juist weerbaar te zijn voor deze belasting heb ik geleerd dat mijn eigen identiteit bijdraagt aan de kracht van deze weerbaarheid.
Zie het als een “zeepbel”: fragiel, maar bij een perfecte balans tussen druk van binnen en buitenaf, instaat om hoog en lang op te stijgen. Mijn identiteit is de druk van binnenuit, o.a. gevormd door mijn professionele omgeving, trainingen en gehard door ervaringen. Om uiteindelijk de druk, de stress van buitenaf te kunnen weerstaan. Vooral in de wedstrijdperiode zal de fysieke en de mentale stress een ultieme test worden of ik die druk daarvan kan managen om mijn eigen vorm te behouden. Een “zeepbel” kan zijn vorm aanpassen, maar bij teveel druk knapt het. De kunst is om vanuit die binnendruk daarop de anticiperen. Steeds de juiste balans vinden tussen je belasting en herstel.

Ditzelfde principe kun je heel goed projecteren op je dagelijks leven. Jouw identiteit gevormd door o.a. meningen, structuur, opleiding of opvoeding bepalen of jouw bel niet gaat knappen door prikkels als: stress op het werk, irritaties van buitenaf, of emoties in je relatie. En natuurlijk kost het tijd om die juiste balans te vinden, de juiste mix van “zeep en water” om uiteindelijk de “zeepbel” zo mooi, hoog en lang mogelijk te laten worden, en dan hopen dat die identiteit niet knapt…